على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
761
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
پيشگه ( peyc - gah ) ا . پ . پيشگاه . پيشگهى ( peyc - gahi ) ا . پ . آنچه بوقت افطار خورند . و چاشت . پيشگى ( peycgi ) ص . پ . پولى كه پيش از كار به مزدور دهند . پيشگى ( peycagi ) ا . پ . خدمت و نوكرى و خدمتگارى . پيشگير ( peyc - gir ) ا . پ . پسندكننده . و رومال و دستمال . پيشمان ( peycm n ) ص . پ . پشيمان و نادم . پيشمزد ( peyc - mozd ) ا . پ . پولى كه شخص تاجر اول صبح دريافت مىكند . و مزدى كه به كارگر پيش از كار مىدهند . و بختخوش . و دستلاف . پيشن ( pican ) و پيشند ( picand ) ا . پ . ليف خرما كه از آن رسن تابند . پىشناس ( pay - cen s ) ا . پ . كسى كه در شناسائى ردپاى در گذرگاهها مهارت داشته باشد . پيشنشين ( peyc - necin ) ا . پ . پازاچ و دايه . و ماماچه و قابله . و دوست . و شرابفروش . پيشنماز ( peyc - nam z ) ا و ص . پ . كسى كه جلو ايستد و نماز گزارد و ساير به او اقتدا كنند . و امام . و چرگر . پيشنمازى ( peyc - nam zi ) ا . پ . امامت . پيشنهاد ( peyc - neh d ) ا . پ . چيزى كه هميشه در پيش نظر شخص بود و مركوز خاطرش باشد . و اراده و نيت و قصد و منظور . و مرام و عادت . و وضع . و طريقه و قانون و انتظام . و آئين . و پيشنهاد كردن : منظور كردن و خود را عادت دادن . و پيش نهاد خاطر كردن : يادآور شدن و مذاكره كردن و سرمشق تقليد قرار دادن . پىشو ( pay - cov ) ا . پ . پيرو و تابع . پيشوا ( peyc - v ) ا . پ . سرگروه . و پيشرو مردمان . و مقتدا و امام . و سردار لشكر . و مراد . و هادى و دليل . و نوعى از جامه كه زنان پوشند . و پيشوا بودن : امام بودن و مراد بودن . و پيشوا شدن : امام شدن و مقتدا شدن . و پيشوا رفتن : باستقبال رفتن . و پيشوا كردن : امام كردن و رئيس مذهب كردن . پيشوار ( peyc - v r ) ا . پ . لباسى كه از جلو باز شود . پيشواز ( peyc - v z ) ا . پ . پيشباز و استقبال . و لباس كوتاهى كه قدرى از زانو تجاوز كند . پيشوايان ( peycv y n ) پ . ج . پيشوا . و پيشوايان دين : ائمهء اطهار سلام اللّه عليهم . و علما . پيشوائى ( peycv i ) ا . پ . امامت . و پيشوائى كردن : امامت كردن و رياست مذهبى نمودن . پيشور ( peycvar ) ص . پ . نيكوكار . و فاضل و شريف و بزرگوار . پيشه ( peyce ) ا و ص . پ . شغل و كار و كسب و عمل و حرفت و هنر . و كاره و رسم و عادت و خوى . و قسمى از نى كه شبانان نوازند . و چه پيشه يعنى چهكاره . و سپاه جهاد پيشه : سپاه آموخته بجنگ . و صداقت پيشه : كسى كه پيش نهادش صداقت بود . و نخوت پيشه : كسى كه پيش نهادش نخوت بود . و همپيشه : هم شغل و همكار . و پيشهء آتش : كارهاى شيطانى . و پيشه كردن : شغل و كسب قرار دادن . پيشه ( pice ) ا . پ . ريسمانى كه از ليف خرما تابند . پيشه شاگرد ( peyce - c gerd ) ا . پ . خدمتگار . پيشهگار ( peyce - g r ) ا . پ . پيشهگر . پيشهگاه ( peyce - g h ) ا . پ . دكان كار و كارخانه . پيشهگر ( peyce - gar ) ا . پ . صنعتگر و صانع و كاسب و پيشهور . پيشهمرغ ( peyce - morq ) ا . پ . مرغ مردارخوار . پيشهوار ( peyce - v r ) و پيشهور ( peyce - var ) ا . پ . صنعتگر و صانع . و كاسب . و هنرور و صاحب هنر . پيشى ( peyci ) ا . پ . صدر مجلس و صف اول . و سبقت و تقدم و پيشگى . و پيشى گرفتن : پيش دستى كردن و سبقت گرفتن . پيشياب ( peyc - y b ) ص . پ . محتاط . و پيشبين و دورانديش . پيشيار ( peyc - y r ) ا . پ . قارورهاى كه شاش بيمار را در آن كنند و در نزد طبيب برند تا امتحان كند . و بول . و پيشگار . و خادم و خدمتگار . و شاگرد . و مزدور . و بيعانه . پيشياره ( peyc - y re ) ا . پ . خوانچه و طبقى كه تنقلات و گل در آن كنند و بمجلس آورند و بتازى شفارج گويند . پيشين ( peycin ) ا و ص . پ . قدامى و قدامين و كهنه و عتيق . و سابق و قديم . و گذشته و مقدم . و بامداد و نيم روز و ظهر و نماز ظهر . و منسوب به پيش . و پيشين كردن : تقدم گرفتن و از پيش تصرف كردن و مساعده دادن . و پيشين گفتن : از آينده گفتن و از پيش .